1. اصل
خارج از جاده، نه تنها برای استفاده نظامی، بلکه برای استخراج معدن. بسیاری از وسایل نقلیه معدنی، وسایل نقلیه تمام چرخ محرک هستند. خودروهای سه محور بیشتری بدون محرک چرخ جلو وجود دارد. تحمل بار نیز مشکل دارد. کشیدن ده ها تن سنگ معدن و صدها تن سنگ معدن دشوار است.
اصل دیفرانسیل این است که اگر یک چرخ اصطکاک کافی را از دست بدهد، با سرعت دوبرابر بیکار می شود. به طور کلی، فول درایو می تواند مشکل را حل کند. برای بهبود عملکرد، یک قفل دیفرانسیل برای قفل کردن عملکرد دیفرانسیل مورد نیاز است. این خیلی مفید و پیچیده نیست. تراکتورهای طراحی شده برای شالیزارهای جنوب همگی دارای این دستگاه هستند. ماشین دارای این است، که اساسا یک "پیکربندی کامل" بی معنی است، درست مانند فندکی که به ندرت استفاده می شود.
2. راحتی
یکی دیگر از حس مشترک اولیه راحتی است که به طور مستقیم با عرض مسیر ارتباط دارد. به راحتی می توان این اصل هندسی را درک کرد که هر چه چرخ دورتر باشد، هنگامی که چرخ های جلو و عقب به نوبه خود از مانع عبور می کنند، زاویه چرخش بدنه کمتر می شود. اگر دو چرخ از هم 100 متر فاصله داشته باشند و یک آجر غلت بخورد، آنگاه وضعیت سرنشینان فقط بالا و پایین تغییر می کند که ممکن است با فنر از بین برود و زاویه تقریباً همان "عقب و جلو" را نخواهد داشت. به عنوان صندلی گهواره ای تغییر دهید. به همین دلیل است که خودروی ریاست جمهوری سه در برای طولانی تر کردن مسیر و بهبود راحتی طراحی شده است. عرض مسیر مستقیماً بر شعاع عبور تأثیر می گذارد. برای داشتن شعاع عبور رضایت بخش، داشتن عرض مسیر طولانی غیرممکن است. بنابراین، یک وسیله نقلیه آفرود واقعی مانند 212 نمی تواند راحت باشد. این دو با هم ناسازگار هستند. تو نمیتونی بدون من زندگی کنی شاخص چهارم ظرفیت صعود است. طرح بزرگراه بر حسب درصد، طرح راه آهن بر حسب هزارم و طرح خودرو به صورت زاویه بیان می شود. این یک تناقض غیرمنطقی است و نیاز به تغییر دارد. توانایی بالا رفتن عمدتاً توسط گشتاور موتور تعیین می شود و موتور دیزل نسبت به موتور بنزینی برتری دارد. در واقع عوامل دیگری نیز وجود دارد. به عنوان مثال، هنگامی که سطح روغن مایل است، مخزن روغن و پمپ روغن باید بتوانند روغن را جذب کنند.
3. تمام چرخ محرک
با تمام چرخ محرک، می توانید جاده را برای رانندگی خارج از جاده ترک کنید، اما ظرفیت ترافیک و طراحی چیدمان متفاوت یکسان نخواهد بود. اول از همه، دانش اولیه این است که شاسی باید بلند باشد، که بستگی به قطر لاستیک دارد. در تئوری، چیدمان به دست آوردن سه شاخص است: زاویه نزدیک شدن، زاویه خروج و شعاع عبور. زاویه نزدیک شدن، زاویه ای است که ماشین می تواند از آن بالا برود (نه به بالا، بلکه به سمت بالا). از زاویه تشکیل شده توسط چرخ جلو و سپر تشکیل شده است.
اگر زاویه نزدیک شدن کوچک و شیب واقعی زیاد باشد، سپر قبل از اینکه چرخ ها از شیب بالا بروند جاده را لمس می کند. دیوار را به عنوان مثال در نظر بگیرید. هیچ خودرویی نمی تواند زاویه نزدیک 90 درجه داشته باشد. اگر چرخ ها به هیچ وجه نتوانند دیوار را لمس کنند، سپر در مقابل آن می ایستد، بنابراین نمی تواند روی دیوار قرار بگیرد. ماشین باید به دیوار برخورد کرده باشد.
اگر برش چرخ جلو خارج از بدنه خودرو باشد و بتواند ابتدا دیوار را لمس کند، زاویه نزدیک شدن 90 درصد وجود دارد و می توانید از نظر تئوری از دیوار بالا بروید. زاویه خروج مخالف است. چرخ عقب با لبه عقب ماشین تشکیل شده است که تعیین می کند ماشین چقدر می تواند حرکت کند. اگر این زاویه کافی نباشد، وقتی خودرو پس از سرازیری به سمت جاده صاف میپیچد، بدنه خودرو قبل از رسیدن چرخهای عقب به جاده صاف، جاده را خراش میدهد و چرخهای عقب «معلق» میشوند. انگار ماشین بی حرکت بود، نمی توانست حرکت کند. به همین ترتیب، اگر پیرایش چرخ عقب خارج از بدنه باشد، از نظر تئوری زاویه خروج 90 درصد نیز وجود دارد که ممکن است از دیوار خارج شود.
4. دو دور
دو چرخ و پایین ترین نقطه (معمولاً محور انتقال) در پایین خودرو، در سه نقطه، یعنی از طریق شعاع، قوس می کشند. این تصمیم می تواند یک مانع بسیار بزرگ از نوع دایک باشد. اگر شعاع عبور خودرو خیلی زیاد باشد، هنگام عبور از مانعی با شعاع کم، قبل از فرود آمدن چرخ جلو، بدنه خودرو یا شفت گیربکس با مانع برخورد می کند و در موارد جدی، قرار می گیرد و تبدیل می شود. یک "صفحه تاب دار" که نمی توان آن را جابجا کرد. محور محرک درایو عقب مطمئناً آسیب می بیند.
