1. دوچرخه معمولی
به طور کلی، آن به دوچرخه Kun اشاره دارد. حالت سواری به صورت ایستادن پاهای خمیده است که مزیت راحتی بالایی دارد و پس از یک سواری طولانی به راحتی نمی توان خسته شد. عیب آن این است که وضعیت خمشی به راحتی تسریع نمی شود و قطعات معمولی دوچرخه معمولاً قطعات بسیار رایج هستند و رسیدن به سرعت بالا دشوار است.
2. دوچرخه جاده
انواع وسایل نقلیه مورد استفاده در سطح صاف جاده، به دلیل مقاومت کم سطح صاف، در طراحی دوچرخه جاده توجه بیشتری به سرعت بالا دارد. آنها اغلب از دسته چرخش پایین استفاده می کنند که می تواند مقاومت باد را کاهش دهد، تایر باریک با مقاومت کم فشار بالا، دنده بالاتر است و قطر چرخ بزرگتر از وسایل نقلیه معمولی کوهنوردی خارج از جاده است. از آنجایی که قاب و لوازم جانبی مانند دوچرخه های کوهستانی نیازی به تقویت ندارند، در هنگام رانندگی در جاده ها سبک و کارآمد هستند. از آنجایی که قاب نیازی به استحکام ندارد و اغلب از طرح الماس ساده و کارآمد استفاده می کند، وسایل نقلیه جاده ای زیباترین دوچرخه ها هستند.
3. دوچرخه ورزشی
سالم، شیک، مفهوم جدید، مفهوم جدید، مهمترین ویژگی دوچرخه تناسب اندام قدرت دوگانه دست و پا است و سرعت می تواند به 40 کیلومتر در ساعت برسد. راه های زیادی برای انجام کار، اثر تناسب اندام خوب. هنگام دوچرخهسواری، دستها و پاها میتوانند همزمان دوچرخه را به سمت انجام کار هدایت کنند یا میتوانند دوچرخه را به تنهایی انجام دهند. استفاده از پدال کشش پا با خط مستقیم و حالت کار از نوع تاب آونگی کشش دستی نه تنها سرعت رانندگی دوچرخه را بهبود می بخشد، بلکه عضلات پا و عضلات بازو را نیز تمرین می دهد. این کشور دارای تعدادی اختراع ملی است و برای افراد میانسال و مسن برای استفاده به عنوان وسیله حمل و نقل برای پیاده روی و تناسب اندام و همچنین برای استفاده جوانان برای گردشگری و تفریح مناسب است.
4. دوچرخه در محل
دوچرخه در مسیر بسیار صاف بیضی شکل در داخل خانه استفاده می شود. فاقد ترمز (برای ترمز)، گیربکس و فلایویل برگشت پذیر نیست.
دوچرخه سهگانه/تایم تریل دوچرخهای است که در مسابقات سهگانه و تایم تریل استفاده میشود. بزرگترین ویژگی مسابقات سه گانه و تایم تریل این است که استفاده از درایو مجاز نیست، یعنی شرکت کنندگان به جای اینکه پشت سر سایر رقیبان سوار شوند باید کاملاً با نیروی خود بر مقاومت هوا غلبه کنند، بنابراین در طراحی مسابقات سه گانه/تایم تریل. دوچرخهها توجه زیادی به نگه داشتن دوچرخهسواران در وضعیتی است که مقاومت هوا را کاهش میدهد و در عین حال مقاومت خود دوچرخهها را در هوا کاهش میدهد. دوچرخهسواری سهگانه همچنین به سوارکاران اجازه میدهد تا از گروههای عضلانی مشابه آنهایی که در دویدن استفاده میشوند استفاده کنند، که انتقال از سوارکاری به دویدن را آسانتر میکند.
5. دوچرخه کوهستان
دوچرخه سواری کوهستان در سال 1977 در سانفرانسیسکو به وجود آمد. وسایل نقلیه ای که برای سوار شدن در مناطق کوهستانی طراحی شده اند معمولاً مجهز به گیربکس هستند که می تواند دنده های کم هزینه یا سریع را تغییر دهد. برخی از آنها به کمک فنر روی قاب مجهز خواهند شد و برخی از لاستیک ها دارای طرح های آج شکلاتی هستند تا سواری روی پیاده رو بدون سطح دوچرخه سنگ فرش شده را تسهیل کنند. ابعاد قطعات دوچرخه کوهستان به طور کلی به واحد انگلیسی است. رینگ 24/26/29 اینچ است و اندازه لاستیک معمولاً 1.{6}}.5 اینچ است. سایز فریم نیز در سیستم انگلیسی مانند 14 "، 17" و 19 بیان می شود. می توان آن را به دسته های زیادی در جزئیات تقسیم کرد و نوع معمول آن xc است. می تواند دنده را تغییر دهد، لاستیک های ضخیم و چسبندگی خوب دارد. و برای رانندگی در خارج از جاده مناسب است.دارای سیستم ضربه گیر برای کاهش تلاطم.استحکام کلی نسبتا بالا و مقاومت در برابر ضربه قوی است.در هنگام دوچرخه سواری با زور کمتر آسیب می بیند.
6. سرعت پایین ماشین تک
به دوچرخه سراشیبی، دوچرخه سراشیبی نیز می گویند. مخفف انگلیسی DH است. این یک فعالیت بسیار چالش برانگیز است. دوچرخهسواران از دوچرخههای مخصوص DH برای سر خوردن در دامنه تپه یا حتی سقوط برای جستجوی هیجان استفاده میکنند. فعالیت ها بیشتر در پشته های کوهستانی، غارهای معدنی، برف و مناطق دیگر انجام می شود. مردم اتریش با استفاده از DH رکورد جهانی 210.4 کیلومتر بر ساعت را ثبت کردند. زاویه قاب دوچرخه سراشیبی با دوچرخه کوهستان متفاوت است. قطعات به صورت واحد انگلیسی و همچنین دوچرخه کوهستان هستند. هنگام انجام این کار باید از روسری، زره و سایر تجهیزات استفاده کنید. دامنه میرایی چنگال جلو بیشتر از دوچرخه کوهستان و دوچرخه XC است. عرض لاستیک به طور کلی بیش از 2 اینچ است.
7. دوچرخه کودکان
به دوچرخه های کودکان، دوچرخه های کودکان و دوچرخه های کودکان نیز گفته می شود. در سرزمین اصلی چین، تایوان و سنگاپور، آنها را معمولا "دوچرخه های کودکان" یا "دوچرخه های کودکان" می نامند. در هنگ کنگ و ماکائو معمولا به آنها "دوچرخه های کودکان" می گویند. دوچرخه های کودک دسته اصلی کالسکه های کودک هستند که شامل دوچرخه های کودکان، گاری های کودک، واکر کودک، سه چرخه های کودکان و ... می شود.
8. دوچرخه تور
این دوچرخه که از دوچرخه های جاده ای ساخته شده است، برای سفرهای خودکفا در مسافت های طولانی مناسب است. دارای طراحی هندسی قاب راحت و آرام است، می تواند وزن را تحمل کند، دارای کمترین دنده است، از لاستیک پهن استفاده می کند و بدون تاکید زیاد بر کاهش وزن، قابلیت اطمینان و دوام را در انتخاب لوازم جانبی دنبال می کند. اغلب از پدال های دوچرخه کوهستان استفاده می شود. از کوهها تکامل یافته است. اکثر آنها مانند کوه ها هستند، اما پیکربندی انعطاف پذیر است. به عنوان مثال می توان فرمان را با دسته های پروانه ای جایگزین کرد که می توان از آن ها در موقعیت های زیادی برای کاهش خستگی برای مدت طولانی استفاده کرد. شاخک جلو نیز می تواند مجهز به ضربه گیر یا غیر ضربه گیر باشد. چرخ ها می توانند 700c یا 26 اینچ باشند. با این حال، ترمز به طور کلی ترمز V است. اضافه کردن قفسه ها، پوشش های کاشی و کیسه های شتری راحت است. در یک کلام، تمام تغییرات برای افزایش دوام و کاهش خستگی در مسافت طولانی است.
9. دوچرخه پرنده مرده
دوچرخه مرده پرنده از دوچرخه پیست نشات گرفته است. فلایویل ثابت است. قدم گذاشتن به جلو باعث می شود دوچرخه به جلو حرکت کند. گام برداشتن به عقب باعث می شود دوچرخه به عقب حرکت کند. بعدها، برخی از علاقه مندان به دوچرخه جایگزین از دوچرخه رها شده به عنوان یک ابزار حمل و نقل استفاده می کنند. می تواند به سرعت در شهر با قیمت پایین سفر کند. در عین حال، به مهارت های سواری نیز نیاز دارد. این ویژگی ها باعث محبوبیت آن در بین دوستداران دوچرخه در بریتانیا، آمریکا و سایر کشورها شده و به یک فرهنگ خیابانی تبدیل می شود. برندهای بزرگ دوچرخه نیز توسعه و ترویج دوچرخه Dead Speed را پیگیری کرده اند و آن را در بین مردم محبوب کرده و به محبوب ترین سبک دوچرخه در شهر تبدیل شده اند. خودروهای پرنده مرده خالص به فناوری خاصی نیاز دارند و خطرناک هستند. بنابراین، محصولات توسعه یافته توسط این تولید کنندگان، دو کاربرد مرده پرواز و پرواز زنده و مجهز به ترمز برای اطمینان از ایمنی است.
10. دوچرخه چند سرنشین
به عنوان وسیله نقلیه تعاونی نیز شناخته می شود. بیش از دو نفر با هم کار می کنند تا مسیر را کنترل کنند. این عمدتا در جاذبه های گردشگری برای عاشقان، خانواده ها و دوستان برای بازی استفاده می شود.
دوچرخه تاشو
این وسیله نقلیه ای است که برای حمل و بارگیری آسان در وسیله نقلیه طراحی شده است. در برخی مکانها، وسایل حملونقل عمومی مانند خطوط راهآهن و خطوط هوایی به مسافران اجازه میدهند دوچرخههایی را حمل کنند که میتوان آنها را تا کرد.
11. چرخ دستی
به آن BMX نیز می گویند. انواع مختلفی از روش های بازی وجود دارد، مانند گل تخت، سبک خیابانی و شیب زمین. علاوه بر این، این تصویر BMX نیست، بلکه یک دوچرخه کوهنوردی مفهومی است.
12. وسیله نقلیه فنی
وسیله نقلیه فنی نوعی دوچرخه است که به ویژه برای ورزش های شدید استفاده می شود. این نوع وسیله نقلیه برای اینکه برای نمایش های بدلکاری مناسب تر باشد، تغییرات زیادی مانند بدنه سبک تر اما فوق العاده قوی، بدون گیربکس، بدون قفسه و حتی حذف مکانیزم ترمز انجام داده است.
