1. سواری طولانی و آهسته
ضربان قلب معمولاً از 65 درصد حداکثر ضربان قلب تجاوز نمی کند. اگر بیش از 20 دقیقه طول بکشد، برای تامین انرژی، چربی بیشتری می سوزاند. بنابراین برای افراد چاق با هدف کاهش چربی مناسب تر است.
2. دوچرخه سواری سریع
ضربان قلب می تواند به بیش از 85 درصد حداکثر ضربان قلب برسد. در این زمان، بدن به طور عمده انرژی را از طریق گلیکولیز بی هوازی تامین می کند که می تواند توانایی ورزش بی هوازی کل بدن، به ویژه عضله ران را بهبود بخشد و به بهبود آستانه بی هوازی کمک کند. یعنی ناراحتی جسمی بعد از ورزش شدید به تعویق میافتد که به ما کمک میکند ورزشهای با شدت بالاتر را انجام دهیم یا مدت طولانیتری به آن پایبند باشیم. علاوه بر این، تند سواری برای تمرین عملکرد قلب و ریه نیز ارزش زیادی دارد.
3. ترکیب سرعت و سرعت
علاوه بر توجه به ظرفیت هوازی، ظرفیت بی هوازی و عملکرد قلبی ریوی، می تواند لذت ورزش را نیز افزایش دهد. اگر بتوانیم راهنمایی های علمی دریافت کنیم و روش معقول تری برای ترکیب سرعت با ورزش اتخاذ کنیم، به نتایج تناسب اندام بهتری دست خواهیم یافت.
4. دوچرخه سواری با سرعت متوسط
یعنی کنترل ضربان قلب در 65 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب راه خوبی برای تمرین عملکرد قلبی تنفسی و توانایی ورزش هوازی بدن است. بهترین راه برای ورزش، جایگزینی روشهای فوق است، اما یکی از آنها راه اصلی است که با روشهای دیگر تکمیل میشود تا به اثر تمرینی بهتر دست پیدا کنید.
علاوه بر این، بدنسازان در مرحله اولیه تمرین نباید خیلی سریع سوار شوند. زمان معمولا 20 تا 40 دقیقه است. اگر احساس خستگی می کنند، می توانند به مدت 1 تا 2 دقیقه به آرامی سوار شوند تا قدرت بدنی خود را بازیابی کنند. پس از یک مرحله، به تدریج شدت و مدت ورزش را افزایش دهید.
